20 maja
W miasteczku Merecz na południowym zachodzie Litwy zmarł król Polski i wielki książę litewski Władysław IV Waza. Ciało monarchy pochowano na Wawelu, natomiast serce spoczęło w katedrze w Wilnie.
W wieku XVII południowo-wschodnie kresy Rzeczpospolitej zamieszkiwali kozacy. Ludność ta, wywodząca się ze zbiegów z Rzeczpospolitej i Rosji charakteryzowała się dużym poczuciem wewnętrznej niezależności, czego wyrazem był własny samorząd – tzw. sicz oraz niezwykłą wojowniczością. Polska szlachta kolonizująca te obszary w XVI i XVII w. pragnęła przekształcić tę grupę społeczną w chłopów pańszczyźnianych, co prowadziło do wzrostu napięć na tym obszarze. Podsycały je dodatkowo różnice na tle religijnym (kozacy byli prawosławni, a szlachta polska katolikami)…
Read More
Od początku powstania na Ukrainie w 1648 r. większość starć armii Rzeczpospolitej z siłami Bohdana Chmielnickiego kończyła się sukcesem połączonych sił kozacko-tatarskich. Z tego powodu morale szlachty i wojska było niskie. Upojony sukcesami hetman kozacki Bohdan Chmielnicki dyktował Rzeczypospolitej coraz cięższe warunki. Zmianę sytuacji mogło przynieść tylko zdecydowane zwycięstwo Rzeczpospolitej w toczącej się wojnie domowej. Trudna sytuacja polityczna spowodowała, że sejm zgodził się na zwołanie pospolitego ruszenia oraz zaciągnięcie większej ilości wojska na kampanię 1651…
Read More
Była to jedna z najważniejszych bitew okresu powstania Chmielnickiego, stoczona pomiędzy wojskami polskimi, a połączonymi siłami kozacko-tatarskimi. Wojska koronne, dowodzone przez hetmana polnego Marcina Kalinowskiego, w sile ok. 15 tys. żołnierzy, zostały rozbite przez oddziały kozacko-tatarskie pod wodzą Bohdana Chmielnickiego, liczące ok. 40 tys. ludzi. Do starcia doszło podczas wyprawy hetmana kozackiego do Mołdawii, której celem było oderwanie od sojuszu z Rzeczypospolitą hospodara Bazylego Lupu. W planach Chmielnickiego znalazło się również małżeństwo jego syna Tymofieja…
Read More
Rosja oficjalnie rozpoczęła wojnę z Rzeczypospolitą Obojga Narodów popierając Kozaków Zaporoskich, którzy zgodnie z ustaleniami w Perejasławiu oddali się pod jurysdykcję carską. Z przerwami działania wojenne prowadzono do zawarcia rozejmu w Andruszowie 30 stycznia 1667 r., który, potwierdzony pokojem Grzymułtowskiego w 1686 r., faktycznie zakończył wojny polsko-moskiewskie w XVII w.
Pierwszy dzień czterodniowej bitwy pod Ochmatowem (tzw. drugiej bitwy ochmatowskiej). Wojska polsko-tatarskie pod wodzą hetmanów koronnych Stanisława Rewery Potockiego i Stanisława Lanckorońskiego rozbiły armię kozacko-moskiewską dowodzoną przez Bohdana Chmielnickiego i Wasyla Szeremietiewa. Pierwszego dnia bitwy siły polsko-tatarskie rozgromiły jazdę przeciwnika. Pozostała część armii kozacko-moskiewskiej zamknęła się w warownym obozie, który przez trzy dni oblegali Polacy. Opuszczeni czwartego dnia przez siły tatarskie, polscy żołnierze nie byli w stanie zapobiec ucieczce resztek armii przeciwnika.