Pokój w Lubowli. Zawarty został pomiędzy królem Polski Władysławem II Jagiełłą i wielkim księciem litewskim Witoldem a królem węgierskim i niemieckim Zygmuntem Luksemburskim. Władca Węgier chcąc zyskać poparcie Jagiełły i Witolda dla swoich planów uniwersalistycznych i wojny z Turkami odstąpił od sojuszu z Zakonem Krzyżackim.
Zakończenie procesu budzińskiego. Król węgierski i rzymski Zygmunt Luksemburski wydał w Budzie wyrok kończący proces pomiędzy Polską i Litwą a zakonem krzyżackim. Podkreślił w nim ważność I traktatu toruńskiego, konieczność zapewnienia swobody handlu oraz zwrotu przez Zakon dochodów i dóbr biskupstwa włocławskiego na Pomorzu Gdańskim. Król węgierski nakazywał też przywrócenie do władzy blokowanego przez wielkiego mistrza biskupa warmińskiego Henryka IV Vogelsanga. Wyrok był więc był korzystnym dla Polski kompromisem.
Zastaw spiski była to umowa zawarta w Zagrzebiu pomiędzy królem węgierskim i niemieckim Zygmuntem Luksemburskim a królem Polski Władysławem Jagiełłą. W zamian za ogromną pożyczkę w wysokości 37 tys. kop groszy praskich (równowartość ok. 7,5 tony srebra), władca Węgier oddał w zastaw Polsce 13 miast spiskich: Lubowlę wraz z zamkiem, który stał się siedzibą nowo utworzonego starostwa spiskiego oraz miasta Podoliniec, Gniazda, Biała Spiska, Lubica, Matejowce, Nowa Wieś Spiska, Poprad, Ruszkinowce, Spiska Sobota, Spiskie Podgrodzie…
Read More
Polska i Litwa zawarły unię w Horodle. Jej najważniejsze postanowienia mówiły o utrzymaniu odrębności politycznej Litwy, którą miał rządzić wielki książę wybierany w porozumieniu z Koroną. Ponadto 47 rodów litewskich przyjęto do herbów szlachty polskiej i rozciągnięto na nie polskie przywileje szlacheckie. Oba państwa złączone unią personalną utrzymywały odrębne wojsko, skarb, ustrój i administrację.
W trakcie „wojny głodowej” Polski i Litwy z zakonem krzyżackim armia polsko-litewska obległa miasto i zamek prokuratorów krzyżackich w Nidzicy. Miasteczko oblężono prawdopodobnie 29 lipca i bardzo szybko je zdobyto. Zamek był lepiej ufortyfikowany i położony w obronnym miejscu, dlatego bronił się przez 6 dni, do 6 sierpnia. Po jego zdobyciu część załogi przeszła do zamku w Działdowie, który także próbowały zdobyć siły polsko-litewskie, jednak bez powodzenia.
Zajęcie i złupienie Olsztyna. Podczas tzw. „wojny głodowej” Polski i Litwy z zakonem krzyżackim, silna armia królewska wkroczyła na Warmię i zajęła miasto oraz zamek w Olsztynie – własność warmińskiej kapituły. Załoga postanowiła zrezygnować z obrony i opuściła zamek. Zarząd nad nim objął Dziersław z Włostowic. Wojska Jagiełły rozłożyły się pod miastem obozem i pozostały tam do 13 sierpnia. W tym czasie dokonywały łupiestw w samym mieście, jak i okolicznych wsiach, należących do warmińskiej kapituły.…
Read More
Początek nieudanego oblężenia Lidzbarka Warmińskiego. Podczas „wojny głodowej” Polski i Litwy z zakonem krzyżackim silna armia królewska wkroczyła na Warmię, zajęła Olsztyn, Dobre Miasto i obległa Lidzbark. Główny ośrodek biskupiej Warmii był dobrze przygotowany do obrony i obsadzony załogą krzyżacką pod dowództwem komtura Helfricha von Drahe. Oddziały Jagiełły, nie potrafiąc zdobyć miasta i zamku w Lidzbarku, plądrowały i paliły okoliczne wsie. Z dymem poszło miasteczko Pieniężno, miejscowości Barczewo i Jeziorany. Nie oszczędzano ani ludności cywilnej,…
Read More
Podpisano rozejm polsko-krzyżacki w Brodnicy. Zakon w trakcie tego konfliktu unikał walnej bitwy, ograniczając się do obrony i odcinania zaopatrzenia wojskom polskim. Stąd wojna ta znana jest w literaturze jako „wojna głodowa”.
Na zamku w Brzeźnicy, w ziemi wieluńskiej, urodził się Jan Długosz – najwybitniejszy polski dziejopis epoki średniowiecza. Jego ojciec walczył w bitwie pod Grunwaldem. Największym i najbardziej znanym dziełem kronikarza są „Roczniki, czyli Kroniki Sławnego Królestwa Polskiego”.
Pod Czerwińskiem zawarte zostało antykrzyżackie przymierze pomiędzy monarchią jagiellońską a Danią, Szwecją i Norwegią (połączone personalną unią kalmarską). Król Polski Władysław II Jagiełło oraz wielki książę litewski Witold zobowiązali się do udzielenia pomocy królowi Erykowi Pomorskiemu w walce z zakonem krzyżackim na terenie Prus i Inflant. Układ ten nie został nigdy ratyfikowany i jego postanowienia nie zostały zastosowane w praktyce.
W Krakowie podpisany został sojusz zaczepno-obronny pomiędzy królem Polski Władysławem II Jagiełłą a elektorem brandenburskim Fryderykiem I Hohenzollernem. Był on skierowany głównie przeciw zakonowi krzyżackiemu, ale również przeciw królowi węgierskiemu, rzymskiemu i czeskiemu Zygmuntowi Luksemburskiemu. W świetle układu sojuszniczego niepełnoletni wówczas syn elektora, margrabia Fryderyk miał poślubić córkę Jagiełły – Jadwigę. W przypadku gdyby król nie doczekał się męskiego potomka miał po nim oddziedziczyć tron.
Początek polsko-krzyżackiej „wojny golubskiej”. Król Polski Władysław II Jagiełło wypowiedział wojnę wielkiemu mistrzowi zakonu krzyżackiego Paulowi von Russdorfowi z powodu niedotrzymywania przez Zakon wcześniejszych zobowiązań finansowych oraz naruszania swobód poddanych króla polskiego na terenach przygranicznych. Dokument, sporządzony został 14 lipca w Wolborzu, do wielkiego mistrza dotarł nocą z 27 na 28 lipca do obozu wojskowego w Kuligach.
Wkroczenie wojsk polsko–litewskich do Prus. 26 lipca, dziesięć dni po rozpoczęciu tak zwanej „wojny golubskiej”, wojska polsko-litewskie wkroczyły do Prus i skierowały się na Lidzbark i Lubawę. Przebywające w pobliżu wojska zakonne pod dowództwem wielkiego marszałka Ulricha Zengera nie zdecydowały się na przyjęcie walnej bitwy z powodu przewagi liczebnej przeciwnika .
Początek oblężenia Lubawy. W pierwszym etapie „wojny golubskiej” pomiędzy zakonem krzyżackim a państwem polsko-litewskim silna armia króla Władysława II Jagiełły i księcia Witolda podeszła pod miasto oraz zamek biskupi w Lubawie. Rozpoczęto oblężenie. Planowane zdobycie szturmem Lubawy nie powiodło się. Zamek był dobrze ufortyfikowany, a oblegającym brakowało artylerii (dysponowali zaledwie jednym działem). Ostrzał z kusz z pociskami zapalającymi okazał się nieskuteczny, podobnie jak osuszenie jednej z fos. Król Polski zrezygnował ze szturmu i po kilku…
Read More
Początek oblężenia Golubia. W trakcie wojny Polski i Litwy z zakonem krzyżackim, w połowie sierpnia 1422 r. armia króla Władysława II Jagiełły podeszła pod zamek i miasto w Golubiu nad rzeką Drwęcą. Po kilku dniach oblężenia miasto udało się zdobyć. Trudniejszym zadaniem było zdobycie dobrze ufortyfikowanego zamku komturskiego, stojącego na wysokim wzgórzu na zachód od miasta. Zamek krzyżacki, ostrzelany został z dział, po czym przystąpiono do szturmu zakończonego jego zdobyciem pod koniec sierpnia. W walce…
Read More
Traktat mełneński (podpisany nad Jeziorem Mełneńskim) pomiędzy państwem polsko-litewskim a zakonem krzyżackim. Polska odzyskała Nieszawę, Orłowo, Murzynowo, zaś Litwa Żmudź. Traktat pokojowy kończył konflikt z Krzyżakami zwany „wojną golubską”.
Narodziny Kazimierza Jagiellończyka, przyszłego króla Polski, syna króla Władysława II Jagiełły i Zofii Holszańskiej.
Zawisza Czarny z Garbowa herbu Sulima urodzony ok. 1370 r., był najbardziej znanym rycerzem polskim okresu średniowiecza. Europejską sławę zdobył biorąc udział i zwyciężając w licznych turniejach, podróżując jako dworzanin króla Węgier Zygmunta Luksemburskiego, z którego dworem przez większość życia był związany. Wielokrotnie uczestniczył w poselstwach między dworami polskim i węgierskim, był również członkiem delegacji polskiej na sobór powszechny w Konstancji w 1414 r., gdzie stanął w obronie Jana Husa. Jako rycerz uczestniczył w bitwie…
Read More
Grupa rycerzy-rabusiów pochodzących z Moraw, Czech i Śląska dokonała napadu na klasztor paulinów na Jasnej Górze. Skuszeni bogactwami klasztoru, rozbójnicy zabili kilku zakonników, złupili część kosztowności i uszkodzili obraz Czarnej Madonny. Po wypadku cenne malowidło odwieziono do Krakowa, gdzie dokonano jego renowacji.
Witold był jednym z pięciu synów księcia litewskiego Kiejstuta. Przez szereg lat ze zmiennym szczęściem walczył on o władzę nad Litwą ze swoim stryjecznym bratem Władysławem Jagiełłą. Ostatecznie w wyniku ugody radomskiej w 1401 r. Witold został uznany za wielkiego księcia litewskiego, a Jagiełło, który w międzyczasie został królem Polski, przyjął tytuł najwyższego księcia. Od tej ugody stosunki między kuzynami układała się poprawnie. Obaj władcy wspierali się wzajemnie, a ukoronowaniem współpracy była wspólna wielka wyprawa…
Read More
Przymierze w Skirtymoniu. Wielki mistrz krzyżacki Paul von Rusdorf oraz mistrz krajowy inflancki Zizon von Rutenberg zawarli przymierze z wielkim księciem Litwy Świdrygiełłą. Porozumienie wymierzone przeciw Polsce i husytom przewidywało wzajemną pomoc w przypadku wojny, współdziałanie przy planowaniu kampanii i podziale łupów. Granice Litwy i Prus miały pozostać nienaruszone, a żadna ze stron nie mogła samodzielnie zawrzeć osobnych aktów przymierza. W 1435 r. po klęsce połączonych wojsk krzyżackich i Świdrygiełły pod Wiłkomierzem, Zakon wycofał się…
Read More
W trakcie wojny Polski ze zbuntowanym litewskim księciem Świdrygiełłą doszło do potyczki pod Kobiałkami w pobliżu Łucka. Sam wielki książę litewski nie zdecydował się jednak na stoczenie walnej bitwy z wojskami królewskimi. Miesiąc później, 1 września pod murami łuckiego zamku walczące strony podpisały rozejm.
Wielki mistrz krzyżacki pojął decyzję o wyprawie na Polskę. Zgodnie z umową zawartą w czerwcu 1431 r. pomiędzy Zakonem a litewskim księciem Świdrygiełłą, polska interwencja zbrojna na Litwie spowodowała podjęcie przez Krzyżaków działań w obronie Świdrygiełły. Ostateczną decyzję o akcji zbrojnej podjął wielki mistrz Paweł von Rusdorf podczas narady z pruskimi komturami w Elblągu 1 sierpnia 1431 r. Dostojnicy zakonni postanowili zorganizować ekspedycję złożoną z pospolitego ruszenia stanów, w tym ludności chłopskiej.
Zakon krzyżacki w porozumieniu z litewskim księciem Świdrygiełłą wypowiedział wojnę królowi polskiemu Władysławowi II Jagielle. Wielki mistrz Paul von Rusdorf wystawił w Malborku dokument stanowiący oficjalny akt wypowiedzenia wojny. Motywem rozpoczęcia działań zbrojnych było w świetle dokumentu niedotrzymanie przez króla traktatu mełneńskiego oraz intrygi Władysława Jagiełły ze Świdrygiełłą skierowane przeciw Zakonowi. Tego samego dnia niektórzy zaciężni rotmistrze krzyżaccy wysłali polskiemu królowi listy wypowiednie. Oskarżali w nich Jagiełłę o dążenie do zniszczenia Zakonu, będącego „tarczą pokojową…
Read More
Uderzenie wojsk krzyżackich na Polskę. Zakon krzyżacki związany przymierzem z litewskim księciem Świdrygiełłą wypowiedział wojnę królowi polskiemu Władysławowi II Jagielle i wkroczył w północne granice ziem polskich. Wojska krzyżackie podzielone były na trzy grupy. Najsilniejsza, kilkutysięczna grupa pod wodzą wielkiego marszałka Josta von Strupperga, uderzyła na Kujawy. Druga grupa, kierowana przez komtura toruńskiego, wtargnęła do ziemi dobrzyńskiej. Najsłabszy oddział, pod wodzą wójta z Nowej Marchii Heinricha Rabensteina, wkroczył na teren północno-zachodniej Wielkopolski. Atak wojsk krzyżackich…
Read More