Najazd Mongołów na Polskę w 1241 r. był częścią działań zaplanowanych przez Batu-chana w Europie środkowo-wschodniej, mających na celu opanowanie Węgier i Bułgarii. Skierowanie części sił na ziemie polskie miało zapobiec udzieleniu pomocy Węgrom. Wojska mongolskie kierowane przez Ordu-Irczena dotarły na Dolny Śląsk, gdzie starły się pod Legnicą z oddziałami księcia śląskiego i krakowskiego Henryka II Pobożnego. W skład armii książęcej, liczącej około 7-8 tys. żołnierzy, wchodziły: rycerstwo śląskie, wielkopolskie, resztki hufców krakowskich i sandomierskich…
Read More

Bitwa pod Suchodołem. Starły się w niej wojska wygnanego z Krakowa księcia Konrada Mazowieckiego i jego stronników z koalicją rycerstwa krakowskiego pod wodzą Gryfity Klemensa z Ruszczy. W wyniku przegranej bitwy niepopularny w Krakowie książę Konrad, musiał zrezygnować z rządów w Małopolsce. W następnych latach książę Mazowsza próbował ją odzyskać. Po bitwie pod Suchodołem tron krakowski objął bratanek wygnanego, syn Leszka Białego – Bolesław V Wstydliwy.

Bitwa pod Kroissenbrun. Starli się w niej król Czech Przemysł Ottokar II i król Węgier Bela IV. Czesi odnieśli zwycięstwo i dzięki niemu zdobyli Styrię. W bitwie po obu stronach walczyli też Polacy, m.in. wojska księcia krakowskiego Bolesława V Wstydliwego, który wspierał Węgrów oraz księcia opolskiego Władysława i księcia wrocławskiego Henryka III stojących po stronie Czechów.

W wyniku niespodziewanego i silnego ataku wojsk litewskich na Jazdów zginął książę mazowiecki Siemowit I a jego syn Konrad II dostał się do niewoli. Litwini spustoszyli okoliczne ziemie, złupili Płock po czym z niewielkimi stratami i dużymi łupami uszli z granic księstwa. Litewski najazd na Mazowsze 1262 r. był po części efektem wcześniejszych działań Siemowita I, kiedy to w 1260 r. wsparł krzyżacką rejzę na Litwę.

Śmierć księcia kujawskiego Kazimierza Konradowica, syna księcia Konrada Mazowieckiego, ojca króla Władysława I Łokietka.

Bitwa pod Stolcem, niedaleko Ząbkowic Śląskich. Książę legnicki Bolesław Rogatka, wspierany przez swojego syna, księcia jaworskiego Henryka V Brzuchatego, w długiej i zaciętej bitwie odniósł zwycięstwo nad koalicją rycerstwa wrocławskiego, wielkopolskiego i głogowskiego. Kolicjanci dążyli do uwolnienia więzionego przez Rogatkę księcia wrocławskiego Henryka IV Probusa. W wyniku przegranej, próba uwolnienia księcia nie powiodła się. W następnym roku Bolesław Rogatka wypuścił z niewoli Henryka IV Probusa w zamian za ustępstwa terytorialne w księstwie wrocławskim.

Zmarł bezpotomnie książę krakowski Bolesław V Wstydliwy. Został pochowany w kościele franciszkańskim w Krakowie.

Książę krakowski, sandomierski i sieradzko-łęczycki Leszek Czarny wyruszył z Krakowa prowadząc wyprawę na Ruś. Akcja ta była odwetem za niedawny najazd księcia halickiego Lwa Daniłowicza i jego sprzymierzeńców na Małopolskę. Wojska Leszka Czarnego nie napotykając oporu spustoszyły Ruś aż po Lwów po czym wróciły do kraju.

Jaćwingowie, był to lud bałtyjski, zamieszkujący dzisiejsze pogranicze Polski, Litwy i Białorusi. Często urządzali oni łupieżcze wyprawy na podzieloną na dzielnicę Polskę. Słabi książęta piastowscy nie byli w stanie przeciwdziałać tym rajdom, a wyprawy odwetowe zwykle kończyły się porażkami, gdy oddziały pościgowe wpadały w liczne zasadzki pogan. Do jednego z największych i ostatnich najazdów doszło jesienią 1282 r., kiedy silny oddział Jaćwingów wkroczył do Polski, zajął Lublin i rozpoczął plądrowanie okolicznych ziem. Leszek Czarny, książę…
Read More

Podczas III najazdu mongolskiego na Polskę armia mongolska emira Nogaja, prawnuka Czyngis-chana, faktycznego wodza Złotej Ordy, rozpoczęła oblężenie Krakowa.

Bitwa pod Siewierzem na Śląsku w trakcie walk o tron krakowski po śmierci księcia Leszka Czarnego. Starcie wygrały wojska księcia płockiego Bolesława II. Po wygranej bitwie Władysław Łokietek ruszył na Kraków, zajął miasto lecz nie potrafił zdobyć zamku.

Zawarcie układu w Ołomuńcu (obecnie miasto w Czechach). Książęta śląscy Bolesław opolski i Mieszko cieszyński zawarli układ o wzajemnej obronie z królem Czech Wacławem II.

Najazd na Łęczycę. Wielki książę Litwy Witenes na czele 800 wojowników, w porozumieniu z księciem mazowieckim Bolesławem, najechał Łęczycę. Spalił łęczycką kolegiatę, wymordował mieszkańców, złupił okoliczne dobra po czym przeprawił się na drugi brzeg Bzury. Kilka dni później, w bitwie pod Trojanowem, bezskutecznie próbował go powstrzymać brat Władysława Łokietka, książę łęczycki Kazimierz II, który poległ w tej bitwie.