Bitwa pod Trojanowem. Starł się w niej kilkusetosobowy oddział litewski księcia Witenesa i wojska księcia łęczyckiego Kazimierza II. Litwini po złupieniu Łęczycy byli ścigani przez polskiego księcia, który dogonił ich pod Trojanowem nad rzeką Bzurą. Początkowo prowadzono pertraktacje, lecz z nadejściem nocy Litwini z zaskoczenia zaatakowali i pobili nieprzygotowane oddziały polskie. Książę Kazimierz II, brat Władysława Łokietka, poległ w bitwie. Wielu jego wojowników utonęło w Bzurze lub dostało się do litewskiej niewoli.

Rycerstwo wielkopolskie, niechętne rządom księcia Władysława I Łokietka, zaproponowało koronę czeskiemu królowi Wacławowi II. Ten, uwięziwszy wcześniej Łokietka, wymógł na nim zrzeczenie się praw do Małopolski oraz hołd lenny z Sieradza i Brześcia. Uroczysta koronacja króla Czech na króla Polski miała miejsce w katedrze gnieźnieńskiej. Zgodę na koronację wydał cesarz, gdyż papież Bonifacy VIII był temu przeciwny. Uroczystego aktu dokonał arcybiskup Jakub Świnka. Wacław II skupił pod swoimi rządami większość ziem polskich. Swoje prawa do…
Read More

Śmierć Wacława III – ostatniego króla Czech, Węgier i Polski z rodu Przemyślidów. Młody władca nie zdążył się jednak koronować na króla Polski. Zginął podczas przygotowań do wyprawy przeciw księciu Władysławowi I Łokietkowi, który zajął Kraków. Został zasztyletowany podczas snu w Ołomuńcu. O zbrodnię oskarżono niemieckiego rycerza Konrada von Botenstein, którego natychmiast zgładzono, nie dowiedziawszy się, kto był jego mocodawcą. Współcześni badacze podejrzewają czeskich możnych, króla Albrechta Habsburga lub księcia Władysława Łokietka. Niewątpliwie śmierć Wacława…
Read More

Nocą, wojska krzyżackie pod dowództwem mistrza krajowego pruskiego Henryka von Plotzke niespodziewanie zajęły Gdańsk. Dokonały przy tym rzezi  mieszkańców i pomorskiej załogi w grodzie. Krzyżacka agresja była dla mieszkańców wielkim zaskoczeniem, gdyż zostali wcześniej wezwani jako sojusznicy w walce przeciw Brandenburczykom.

Książę krakowski Władysław I Łokietek zawarł w Krakowie sojusz w władcami Danii, Szwecji, Norwegii, Meklemburgii, książętami z wyspy Rugii i Pomorza Zachodniego skierowany przeciw Waldemarowi, margrabiemu Brandenburgii. Margrabia był sojusznikiem wroga Łokietka – króla czeskiego Jana Luksemburskiego, roszczącego sobie pretensje do korony polskiej. 

Układ nad rzeką Łebą. Wielki mistrz zakonu krzyżackiego Fryderyk von Wildenburh zawarł sojusz z księciem szczecińskim Warcisławem i biskupem kamieńskim Konradem. Układ z władcami Pomorza Zachodniego był skierowany przeciw królowi Polski Władysławowi I Łokietkowi. Przewidywał on wzajemną pomoc zakonu krzyżackiego i książąt pomorskich w razie wojny z Polską.

Król Polski Władysław I Łokietek zawarł w Nakle układ z księciem szczecińskim przewidujący wzajemną pomoc zbrojną. Zawarte porozumienie wymierzone było przeciwko Brandenburgii.

Król czeski Jan Luksemburski i wielki mistrz Zakonu Krzyżackiego Werner von Orseln podpisali w Toruniu akt przymierza skierowany przeciw Polsce. Była to odpowiedź na najazd wojsk króla Polski Władysława I Łokietka na ziemię chełmińską, co z kolei było spowodowane krucjatą władcy Czech przeciw Litwie będącej sojusznikiem Polski. W podpisanym dokumencie Jan Luksemburski tytułujący się także królem Polski potwierdził prawo Zakonu Krzyżackiego do władania Pomorzem.

Król czeski Jan Luksemburski odsprzedał Zakonowi Krzyżackiemu ziemię dobrzyńską, którą z pomocą krzyżacką zdobył na Polsce rok wcześniej.

Wojska zakonu krzyżackiego dokonały najazdu na Kujawy, niszcząc Nakło. W grodzie Krzyżacy zamordowali 66 osób. W sierpniu tego samego roku król Polski Władysław I Łokietek podjął wyprawę odwetową: zaatakował Dobrzyń a następnie najechał ziemię chełmińską.

Pod zamkiem w Lipienku zawarty został rozejm pomiędzy królem Polski Władysławem I Łokietkiem a Krzyżakami. Zawieszenie broni obowiązywało do 8 czerwca 1331 r. W lipcu 1331 r. wojska zakonu krzyżackiego ponownie najechały Kujawy.

Najazd Krzyżacki na Kujawy. Wojska zakonu krzyżackiego dowodzone przez marszałka Dietricha von Altenburga i komtura chełmińskiego Ottona von Luterberga przekroczyły Wisłę i wtargnęły na Kujawy. Zajęły Bydgoszcz, obległy Inowrocław, lecz nie mogąc go zdobyć złupiły okoliczne wsie, po czym wkroczyły do wschodniej Wielkopolski.