Król Polski Kazimierz III Wielki zawarł sojusz z królem Danii Waldemarem IV, skierowany przeciw zakonowi krzyżackiemu. Sojusz w przyszłości miał stać się przeciwwagą dla rosnących wpływów brandenburskich na Pomorzu Zachodnim.
Król Polski Kazimierz III Wielki zawarł sojusz z królem Danii Waldemarem IV, skierowany przeciw zakonowi krzyżackiemu. Sojusz w przyszłości miał stać się przeciwwagą dla rosnących wpływów brandenburskich na Pomorzu Zachodnim.
Bitwa pod Żukowem. W 1350 r. Litwini dokonali najazdu na Polskę pustosząc ziemię łukowską, sandomierską, łęczycką i radomską i zagrozili Mazowszu. Pod wsią Żukowo koło Sochaczewa wojskom litewskim drogę zastąpiły oddziały króla Kazimierza III Wielkiego, wspierane przez posiłki książąt mazowieckich. Bitwa zakończyła się zwycięstwem wojsk polskich, część Litwinów poniosła śmierć w nurtach rzeki Bzury.
Król Węgier Ludwik I Wielki z dynastii Andegawenów wydał w Budzie przywilej dla polskiej szlachty. Zobowiązał się w nim, że jeśli zostanie wybrany w przyszłości królem Polski to ograniczy podatki, w trakcie podróży będzie się utrzymywał na koszt własny oraz będzie rekompensował szlachcie straty poniesione podczas ewentualnych wypraw zagranicznych.
Król Polski Kazimierz III Wielki i cesarz Karol IV Luksemburski podpisali układ w Pradze. Kazimierz zrezygnował z praw do księstwa świdnickiego oraz oddał trzymane w zastawie Kluczbork, Byczynę i Wołczyn. W zamian Karol IV odstąpił królowi polskiemu swoje prawa do Mazowsza oraz obiecał pomoc wojskową.
Został podpisany sojusz króla Polski Kazimierza III Wielkiego z królem duńskim Waldemarem IV skierowany przeciw zakonowi krzyżackiemu i Luksemburgom.
Król Polski Kazimierz III Wielki wystawił przywilej fundacyjny dla uniwersytetu w Krakowie. Papież Urban V powołał uczelnię do życia bullą wydaną 1 września 1364 r. Utworzonych zostało 11 katedr, w tym 8 prawniczych, 2 medyczne i 1 sztuk wyzwolonych. Najstarszy polski uniwersytet po śmierci fundatora popadł w ruinę. Swą odnowę w końcu XIV w. zawdzięczał królowej Jadwidze, która w testamenie zapisała uczelni swoje klejnoty.
Śmierć księcia świdnicko–jaworskiego Bolka II Małego, siostrzeńca Kazimierza III Wielkiego. Podczas swojego panowania książę usiłował obronić niezależność księstwa świdnickiego w stosunku do Luksemburgów. Pod koniec życia był panem prawie całego Dolnego Śląska i Dolnych Łużyc. Ciało zmarłego Bolka II Małego złożono w kościele cystersów w Krzeszowie.
Śmierć Kazimierza III Wielkiego, ostatniego króla z dynastii Piastów.
Śmierć króla Polski Kazimierza III Wielkiego. Monarcha, będący ostatnim z dynastii Piastów, zmarł w wyniku zapalenia płuc po wypadku na polowaniu w okolicach Przedborza.
W połowie XIV wieku król Polski Kazimierz Wielki prowadził wojnę z Litwą o Ruś Halicko-Włodzimierską. Zapewnił sobie wsparcie wojskowe Królestwa Węgier w zamian obiecując swojemu siostrzeńcowi Ludwikowi Andegaweńskiemu (synowi Karola Roberta Andegaweńskiego i Elżbiety, siostry Kazimierza), tron polski, gdyby sam nie doczekał legalnego męskiego potomka. Obietnicę tę potwierdził przywilej w Budzie w 1355 r., w którym Ludwik gwarantował polskiemu rycerstwu dotychczasowe prawa jeśli zostanie królem w Polsce. Na kilkanaście miesięcy przed śmiercią polski król próbował…
Read More
Król Polski Ludwik I Andegaweński zawarł porozumienie z cesarzem Karolem IV, w którym zrezygnował ze swych roszczeń do Śląska.
Wydanie przez króla Ludwika Węgierskiego przywileju koszyckiego, podstawowego dokumentu dla dalszego rozwoju stanu szlacheckiego. Gwarantował on królowi jeden stały podatek płacony przez szlachtę, w wysokości 2 groszy od łana. W zamian za obniżenie podatków szlachta zgodziła się, by tron po Ludwiku objęła jedna z jego córek. Wśród innych postanowień przywileju było zniesienie obowiązku budowy przez szlachtę twierdz obronnych, zobowiązanie króla do wykupienia szlachcica z niewoli jeśli popadł w nią podczas wyprawy zagranicznej i płacenia odszkodowań…
Read More
Śmierć Ludwika Andegaweńskiego, króla Węgier i Polski. Monarcha zmarł w nocy z 11 na 12 września w Nagyszombad (obecnie miasto Trnava na Słowacji). Przyczyną śmierci była najprawdopodobniej gruźlica.
Po śmierci króla Ludwika Węgierskiego (14 listopada 1382 r.) doszło w Polsce do walk wewnętrznych. Bartosz z Odlanowa, będący stronnikiem księcia mazowieckiego Siemowita IV, przybył z wojskiem pod Pyzdry i rozpoczął kilkudniowe oblężenie. Miasta broniła załoga starosty wielkopolskiego Domarada z Pierzchna. Opisująca te wydarzenia kronika Janka z Czarnkowa wspomina, że w wyniku ostrzału kula kamienna wystrzelona z działa przebiła miejskie wrota i zabiła Mikołaja, plebana z Biechowa.
Bitwa pod Piotrkowicami niedaleko Szamotuł. Starli się w niej zwolennicy dwóch wielkopolskich rodów: Grzymałów i Nałęczów, poróżnionych zatargami lokalnymi i kwestią następstwa tronu po zmarłym w 1382 r. Ludwiku Węgierskim. Grzymalici byli zwolennikami kandydatury Zygmunta Luksemburskiego, zaś Nałęczowie popierali Siemowita IV mazowieckiego. Bitwę wygrali Nałęczowie. Do pojednania zwalczających się rodów doszło dopiero w roku 1385.
W Starczanowie został zawarty rozejm pomiędzy dwoma potężnymi i zwaśnionymi wielkopolskimi rodami: Grzymalitami a Nałęczami. Nie zakończył on jednak sporu, walki trwały do 1385 r.
Jadwiga, córka króla Ludwika Andegaweńskiego i przyszła święta, została koronowana na „króla” Polski. Ceremonia odbyła się w Krakowie na Wawelu.
Wielki książę litewski Jagiełło, zagrożony przez Zakon Krzyżacki, podpisał w Krewie akt, w którym zobowiązał się przyjąć chrześcijaństwo, schrystianizować Litwę oraz poślubić Jadwigę, króla Polski po wypłaceniu dotychczasowemu narzuconemu Jadwigi, Wilhelmowi Habsburgowi, odszkodowanie za zerwanie umowy ślubnej. Ponadto obiecał on odzyskać utracone ziemie polskie, uwolnić polskich jeńców wziętych do niewoli w trakcie łupieżczych wypraw Litwinów oraz przyłączyć Litwę do Polski. To ostatnie zobowiązanie zostało sformułowane niejasno i stało się jedną z przyczyn późniejszych konfliktów. Ostatecznie…
Read More
Zawarcie pokoju krakowskiego między królem Polski Jadwigą a księciem płockim Siemowitem IV. Na mocy układu ks. Siemowit zrzekł się praw do korony polskiej.
Poselstwo polskie, po spotkaniu z księciem Litwy, wystawiło w Wołkowysku dokument dotyczący jego wstępnej elekcji. Uzgodniono w nim, że Jagiełło zostanie obrany polskim królem, a Jadwiga będzie jego małżonką. Niecały miesiąc później, 2 lutego 1386 r. na zjeździe lubelskim obwołano go królem Polski.
Chrzest Jagiełły, wielkiego księcia Litwy, „pana i opiekuna Królestwa Polskiego”. Uroczystość miała miejsce w katedrze krakowskiej na Wawelu. Aktu chrztu dokonał arcybiskup Bodzęta nadając Jagielle imię Władysław. Trzy dni później odbył się ślub Władysława Jagiełły i króla Polski, Jadwigi.
Koronacja Władysława Jagiełły. W katedrze wawelskiej Władysław II Jagiełło został uroczyście koronowany na króla Polski przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Bodzętę. Tym aktem zostało zapoczątkowana unia personalna polsko-litewska. Sam Jagiełło okazał się zręcznym politykiem, który starał się utrzymać władzę zwierzchnią w Wielkim Księstwie Litewskim. Wspólnie ze stryjecznym bratem Witoldem poprowadził wojska przeciwko Zakonowi Krzyżackiemu. Dowodził w największej bitwie średniowiecznej Europy – bitwie pod Grunwaldem 15 lipca 1410 r., która złamała potęgę militarną Zakonu. Król Władysław Jagiełło był…
Read More
Książę Władysław Opolczyk bez zgody polskiego króla zastawił Krzyżakom zamek w Złotorii nad Drwęcą. Stało się to bezpośrednią przyczyną wybuchu wojny pomiędzy księciem a Władysławem II Jagiełłą.
W Nowym Korczynie zawarty został układ rozejmowy, pomiędzy królem Polski Władysławem II Jagiełłą a skonfliktowanym z nim księciem Władysławem Opolczykiem. Rozejm ten nie okazały się trwały. Już w drugiej połowie sierpnia 1393 r. wojska królewskie, dowodzone przez Piotra Szafrańca, wznowiły działania wojenne. Konflikt zakończył się dopiero w 1396 r. zwycięstwem króla Władysława II Jagiełły.
Pod koniec wojny króla polskiego Władysława II Jagiełły z księciem opolskim Władysławem, wojska królewskie dowodzone osobiście przez króla opanowały Opole. Bernard i Bolko, bratankowie księcia podpisali z królem pokój. Opole pozostało w ich rękach, zobowiązali się także do wzięcia pod kuratelę księcia Władysława opolskiego. Układ ten ostatecznie zakończył wojnę Jagiełły z Władysławem Opolczykiem.