Bitwa pod Kłeckiem. Starcie pomiędzy wojskami szwedzkimi a polskimi w dobie „potopu”. Regimentarz Stefan Czarniecki wraz z marszałkiem wielkim koronnym Jerzym Sebastianem Lubomirskim rozpoczęli wyprawę do Wielkopolski, aby wesprzeć miejscową ludność w walce ze Szwedami. Obaj polscy dowódcy, ufni w przewagę liczebną swoich wojsk (ok. 15 tys. żołnierzy i pospolitego ruszenia), podjęli próbę wciągnięcia armii szwedzkiej pod wodzą Adolfa Jana Wittelsbacha w zasadzkę (ok. 6 tys. żołnierzy wraz z silną artylerią). Bitwa jednak skończyła się…
Read More

Śluby warszawskie. Król polski, Jan II Kazimierz pod murami oblężonej przez armie Rzeczypospolitej Warszawy ponowił obietnice złożone podczas ślubów lwowskich. 

Kapitulacja załogi szwedzkiej. Od 24 kwietnia rozpoczęła się blokada garnizonu szwedzkiego przez wojska Rzeczypospolitej. W pierwszej fazie pod mury warszawskie przybyła armia litewska, a w połowie maja dołączyły do nich siły koronne. Całością wojsk polsko-litewskich, liczących ok. 50 tys. ludzi, dowodził król Jan Kazimierz. Garnizon szwedzki pod dowództwem feldmarszałka Arvida Wittenberga liczył ok. 3 tys. żołnierzy. Szwedzi odparli 4 szturmy, jednakże nie mogąc doczekać się odsieczy, podpisali kapitulację i opuścili Warszawę. Dowodca garnizonu oraz wyżsi…
Read More

Bitwa pod Łowiczem. Wojewoda ruski Stefan Czarniecki, który pod swoim dowództwem miał ok. 6 tys. żołnierzy rozbił oddział szwedzki pod wodzą  gen. mjr. Hansa Böddekera, liczący 1500 rajtarów. Był to pierwszy duży sukces wojsk Rzeczypospolitej w toczącej się wojnie polsko-szwedzkiej od czasów przegranej bitwy warszawskiej (28-30 lipca 1656 r.).

Polsko-litewsko-tatarski korpus jazdy hetmana polnego litewskiego Wincentego Gosiewskiego odniósł zwycięstwo nad korpusem szwedzko-brandenburskim pod Prostkami.

Zawarcie dwuletniego rozejmu w Niemży pomiędzy Rosją a Rzeczypospolitą Obojga Narodów w toczonej od 1654 r. wojnie. Car Aleksy I zaniepokojony  postępami wojsk szwedzkich, które od 1655 r. zajęły znaczne obszary podczas wojny z Rzeczypospolitą zdecydował się wstrzymać działania zbrojne przeciw Polsce.

Starcie oddziałów polskich pod wodzą Stefana Czarnieckiego oraz hetmana wielkiego koronnego Stanisława „Rewery” Potockiego i hetmana polnego koronnego Stanisława Lanckorońskiego ze strażą przednią wojska szwedzkiego dowodzonego przez płk. Rutgera von Ascheberga. Oddziały polskie, eskortujące do Gdańska królową Polski, Ludwikę Marię, zostały niespodziewanie zaatakowane przez Szwedów. Po początkowym sukcesie, Szwedzi zostali odparci ze znacznymi stratami. Po bitwie dowódcy polscy połączyli swoje siły rozpoczynając działania zaczepne przeciw armii króla szwedzkiego Karola X Gustawa.

Zgodnie z literą przymierza król Danii, Fryderyk III wypowiedział wojnę Szwecji, włączając się do działań zbrojnych w czasie ” potopu” po stronie Rzeczypospolitej.

Bitwa pod Magierowem stoczona pomiędzy wojskami Rzeczypospolitej a armią siedmogrodzką podczas wojny polsko-szwedzkiej (1655- 1660). Wycofującą się armię siedmiogrodzką pod wodzą Jerzego II Rakoczego w sile około 20 tys. żołnierzy, dogoniły oddziały Stefana Czarnieckiego liczące około 10 tys. jazdy. Czarniecki wykorzystał rozciągnięcie w marszu armii przeciwnika i zaatakował straż tylnią. Po krwawym starciu doszczętnie rozbici żółnierze siedmiogrodzkiej ariegardy zostawili na pastwę Polaków niemal całą artylerię oraz znaczną ilość wozów.

Ugoda hadziacka pomiędzy Kozakami a Rzeczypospolitą. Zgodnie z ustaleniami Rzeczpospolita Obojga Narodów miała przekształcić się w Rzeczpospolitą Trojga Narodów. Z województwa kijowskiego, bracławskiego i czernihowskiego planowano utworzyć Księstwo Ruskie. Ugoda faktycznie nie weszła nigdy w życie.