Trąbka sygnałowa używana w pułku Szwoleżerów Gwardii

Do czasu wynalezienia nowoczesnych środków łączności jak telegraf, telefon i radio ogromną rolę w przekazywaniu rozkazów na polu walki odgrywały sygnały dźwiękowe. Tradycyjnie w piechocie i artylerii dominowały bębny, a w kawalerii trąbki. W tym ostatnim wypadku o wyborze instrumentu zadecydowała łatwość posługiwania się nim na koniu. Jednakże rogi sygnałowe spotkać można było również w […]

Czytaj Dalej

Chorągiew brygady gen. Edmunda Taczanowskiego z okresu powstania styczniowego.

Chorągiew ta należała do jednego z oddziałów partyzanckich działających w 1863/4 roku na zachodnich terenach Królestwa Polskiego. Sformowany został przez gen. E. Taczanowskiego w dużej części z ochotników z Wielkopolski. Wiosną 1863 roku przeszli oni wraz z generałem granicę prusko-rosyjską dając początek zgrupowaniu, które wkrótce rozrosło się do znacznych rozmiarów. Taczanowski w Kaliskiem toczył walki […]

Czytaj Dalej

Orzeł na czapkę 1 pułku strzelców pieszych lub 1 pułku piechoty z okresu Królestwa Polskiego.

Orzeł, jako znak żołnierza polskiego pojawił się na wojskowych nakryciach głowy w epoce saskiej. Był on umieszczony na blachach kołpaków grenadierskich regimentu [word= Gwardia piesza koronna] gwardii pieszej koronnej [/word] . Co ciekawe, znalazł się tam nie samodzielnie, ale jako część herbu państwowego. Towarzyszyły mu inicjały władcy – tak zwana „cyfra” – i jego herb […]

Czytaj Dalej

Orzeł na czapkę Batalionu Saperów z okresu Królestwa Polskiego.

Orzeł, jako znak żołnierza polskiego pojawił się na wojskowych nakryciach głowy w epoce saskiej. Był on umieszczony na blachach kołpaków grenadierskich regimentu gwardii pieszej koronnej. Co ciekawe, znalazł się tam nie samodzielnie, ale jako część herbu państwowego. Towarzyszyły mu inicjały władcy – tak zwana „cyfra” – i jego herb osobisty. Dopiero reformy z ostatnich lat […]

Czytaj Dalej

Orzeł na czapkę 2 pułku Mazurów z okresu powstania Listopadowego.

Orzeł, jako znak żołnierza polskiego pojawił się na wojskowych nakryciach głowy w epoce saskiej. Był on umieszczony na blachach kołpaków grenadierskich regimentu gwardii pieszej koronnej. Co ciekawe, znalazł się tam nie samodzielnie, ale jako część herbu państwowego. Towarzyszyły mu inicjały władcy – tak zwana „cyfra” – i jego herb osobisty. Dopiero reformy z ostatnich lat […]

Czytaj Dalej

Proteza nogi generała Józefa Sowińskiego

Generał Józef Sowiński (1777-1831) biorąc udział w napoleońskiej wyprawie na Moskwę, został ranny w nogę podczas bitwy pod Możajskiem (5 września 1812 roku). Uszkodzenie kończyny okazało się na tyle poważne, że musiano mu ją amputować. Prezentowana proteza jest jedną z kilku, których używał generał. Stanowi ona rzadki przykład kunsztu warszawskich rzemieślników z pierwszej połowy XIX […]

Czytaj Dalej

Maska pośmiertna Napoleona I

Odlew pośmiertny twarzy Cesarza Francuzów wykonany został z gipsu. Powstał on na przełomie XIX i XX wieku, zaś jego autor pozostaje nieznany. Maska stanowi dar Muzeum de L’Armée w Paryżu dla Muzeum Wojska w Warszawie. Po klęsce w bitwie pod Waterloo w 1815 roku, Napoleon został zesłany na Wyspę Świętej Heleny, gdzie spędził 6 ostatnich […]

Czytaj Dalej

Bagnet austriacki wz.1842 do karabinu syst. Augustin wz.1842

Głownia dł. 590 mm, szer. przy ramieniu 33,5 mm, prosta, jednosieczna, z obustronnym szerokim zbroczem dł. ok. 520 mm. Grzbiet płaski, pióro obosieczne, sztych centryczny. Na grzbiecie przy szyjce wybite dwie nieczytelne punce. Ramię odsadzające głownię od tulei łukowato wygięte, okrągłe w przekroju, nieznacznie rozszerzające się w kierunku tulei. Na ramieniu wybity nr fabryczny: „14”, […]

Czytaj Dalej

Kartaczownica systemu de Reffye

W 1862 roku cesarz Napoleon II nakazał rozpoczęcie prac nad pierwszymi karabinami maszynowymi – kartaczownicami, zwanymi we Francji mitraliezami. Problemem tym zajęli się kapitan de Reffye i Schulz, którzy skonstruowali taką broń, być może wzorując się na wcześniejszych konstrukcjach belgijskich. We Francji, w arsenale w Meudon w latach 1867 – 1871 wyprodukowano 350 egzemplarzy mitraliez, […]

Czytaj Dalej

Odznaka za długoletnią służbę.

W maju roku 1830, po przeszło roku uzgodnień, został wprowadzony w życie dekret Mikołaja I o ustanowienia znaku honorowego. Nagradzano nim oficerów i urzędników, którzy pełnili nieskazitelnie długoletnią służbę; potwierdzoną urzędowo Jakiekolwiek wyroki sądowe dyskwalifikowały wszelkie starania o nią, podobnie jak nowe pozbawiały prawa do jej noszenia. Odznakę posiadała wersje za 15, 20, 25, 30, […]

Czytaj Dalej