Generał Józef Sowiński, wybitny artyulerzysta, nogę stracił pod Możajskiem w czasie wojny z Rosją. Podczas wojny polsko-rosyjskiej we wrześniu 1831 r. dowodził obroną Fortu Wola. Poległ w walce w pobliżu kościoła św. Wawrzyńca. Scena przedstawia domniemane okoliczności śmierci J. Sowińskiego na wałach otaczających kościół. Przypuszcza się, że zginął walcząc z wdzierającą się do szańca piechotą […]
W trakcie wojny polsko rosyjskiej w 1831 roku kilkakrotnie dochodziło do ataków kawalerii polskiej na baterie artylerii rosyjskiej. Obraz przedstawia szarżę polskich ułanów na samotne działo artylerii pieszej. Ułani noszą mundury polowe w kolorach 2 pułku, jednak kolory chorągiewek i obszycia czapraków są typowe dla 4 pułku ułanów. Malarz, zapewne nieświadomie, pomieszał w tym wypadku […]
W armii Księstwa Warszawskiego szczególne miejsce zajmowała artyleria konna. Pierwszą kompanię sformował w 1808 r. własnym kosztem Włodzimierz Potocki. Był to nowy rodzaj broni, w którym wszyscy żołnierze dosiadali koni, przez co działa mogły towarzyszyć kawalerii wspierając ją tak w obronie jak i ataku. Bliskie związki z jazdą sprawiły, że w szeregach znalazło się wielu […]
Jednym z owoców wyprawy egipskiej Napoleona było rozpowszechnienie się w Europie mody na przedmioty w stylu orientalnym – arabskim. Pośród wyższych wojskowych, nie tylko w armii francuskiej, popularna była broń naśladująca wzory wschodnie. Oficerowie chętnie nosili charakterystyczne szable mameluckie o wąskich głowniach z otwartą rękojeścią i bogato zdobionych jelcach i pochwach. Jedna z takich szabel […]
Grot wykonany jest ze srebra złoconego, ażurowy; pośrodku znajduje się monogram „FWR” (Fryderyk Wilhelm Rex) pod koroną, nad nimi „A / 1796” z obu stron. Tuleja jest kanelowana. Grot zdobyty został w Częstochowie podczas tzw. pierwszej wojny polskiej, toczonej przez Francuzów z Rosją i Prusami. Po zwycięstwach pod Jeną i Auerstedt oddziały Napoleona wkroczyły w […]
W końcu XVIII wieku w Europie posługiwano się najczęściej manierkami drewnianymi, rzadziej z metalu lub szkła. Wyjątkowo żołnierze korzystali z owoców roślin egzotycznych takich jak tykwa, które po opróżnieniu i wysuszeniu mogły spełniać podobne zadanie. Przykładem tego jest manierka z orzecha kokosowego, pochodząca z przełomu XVIII/XIX wieku. Należy sądzić, że została ona wykonana na San […]
Podczas podboju północnej Afryki w pierwszej połowie XIX wieku wojska francuskie zetknęły się w Algierii z Żuawami (z arab. zuāwa). To dzielne plemię Kabylów sprzymierzywszy się z Francją oddało jej wielkie usługi dostarczając oddziały doskonałej lekkiej piechoty. Po wojnie krymskiej, w której formowane na wzór żuawów oddziały odniosły wiele sukcesów, stali się niezwykle popularną formacją. […]
Do grona najlepszych dowódców i organizatorów powstania styczniowego (1863-4) należał Karol Kalita de Brenzenheim (1830-1920). Urodzony w Galicji, działalność patriotyczną rozpoczął już podczas Wiosny Ludów. Przemocą wcielony do armii austriackiej po uwolnieniu wziął udział w powstaniu węgierskim. Ponownie wcielony do wojska zdobył wiedzę, które wykorzystał objąwszy dowództwo Pułku Stopnickiego w składzie Dywizji Sandomierskiej w Korpusie […]
Generał Henryk Dembiński (1791-1864) odznaczył się podczas powstania listopadowego brawurowym rajdem swych wojsk na Litwę w 1831 roku. Dowodzony przezeń korpus, ścigany zaciekle przez Rosjan, przebił się do Warszawy gdzie połączył się z główną armią. Wdzięczni podkomendni zamówili w znanej pracowni Egidius Colleta pałasz dla swego dowódcy. Broń ta, niezwykle efektowna, ma złoconą rękojeść ozdobioną […]
Historię broni zacząć można w zasadzie w 1866 roku na polach Sadowy, gdzie austriacka armia zmasakrowana została przez Prusaków uzbrojonych w odtylcowe iglicówki systemu Dreyse. Nie było wątpliwości, że czas odprzodowych karabinów minął, i że należy szybko dać żołnierzom do ręki nowoczesną broń. Z początku zastosowano półśrodki; przerobiono, według systemu Wänzla kapiszonowe Lorenze na broń […]