Feldmarsz. por. Józef Bem objął komendę nad liczącą ok. 45 tys. ludzi węgierskiej armii południowej. Wcześniejszy dowódca, feldmarsz. por. Henryk Dembiński, został zdymisjonowany z powodu porażek jakie ponosili Węgrzy w walce z Rosjanami i Austriakami. Gen. Bem został mianowany na dowódcę przez Lajosa Kossutha już 6 sierpnia. 

10 dni po kapitulacji powstańczej armii węgierskiej pod zamkiem Világos przed wojskami rosyjskimi, Józef Bem z niedobitkami armii, liczącymi 7-8 tys. ludzi przekroczył granicę turecko-węgierską w Widyniu. Tym wydarzeniem zakończyło się powstanie węgierskie podczas Wiosny Ludów.

Na mocy austriakiego wyroku sądu wojskowego książę Mieczysław Woroniecki, dowódca Legionu Polskiego na Węgrzech w czasie Wiosny Ludów, został powieszony.

W Krakowie zmarł gen. dyw. Jan Skrzynecki, wódz naczelny powstania listopadowego od 26 lutego do 10 sierpnia 1831 r. Po upadku powstania gen. Skrzynecki wyemigrował do Belgii, gdzie w latach 1832-1839 powierzano mu wysokie stanowiska w armii. W 1839 r. rząd belgijski nominował go na naczelnego wodza, ale po protestach dyplomatycznych Rosji i Prus odwołano nominację. Powrócil do Krakowa, w którym mieszkał aż do śmierci.

Na Lesznie w Warszawie miały miejsce demonstracje związane z 30. rocznicą wybuchu powstania listopadowego.

Władze rosyjskie wprowadziły na obszarze Warszawy stan wojenny Władze rosyjskie wprowadziły na obszarze Warszawy stan wojenny.

Jarosław Dąbrowski przedstawił Komitetowi Centralnemu Narodowemu projekt zbrojnego powstania. Plan Dąbrowskiego zakładał szybkie uderzenie na dwie najważniejsze twierdze rosyjskie w Królestwie – warszawską Cytadelę i Modlin. Sprzyjać temu mogły niewielkie stany osobowe załóg, zwłaszcza w Modlinie. Jako zbyt ryzykowny, jego plan został jednak ostatecznie odrzucony przez Komitet Centralny Narodowy.

Ppor. Andriej Potiebnia dokonał w Ogrodzie Saskim w Warszawie zamachu na namiestnika Królestwa Polskiego Aleksandra Lüdersa. Rana postrzałowa jaką odniósł namiestnik, okazała się niegroźna. Zamach został przeprowadzony w zemście za skazanie dzień wcześniej na karę śmierci Jana Arnholda, Piotra Śliwickiego i Franciszka Rostkowskiego – członków spiskowej organizacji Komitet Oficerów I Armii.

Na pl. Bankowym w Warszawie, przed gmachem Komisji Skarbu, miał miejsce nieudany zamach na naczelnika rządu cywilnego Królestwa Polskiego margrabiego Aleksandra Wielopolskiego. Próby zabicia namiestnika dokonali Ludwik Ryll i Jan Rzońca. Obu zamachowców niebawem schwytano. Skazani na karę śmierci, zostali straceni na stokach Cytadeli warszawskiej 26 sierpnia 1862 r.

W Al. Ujazdowskich w Warszawie Jan Rzońca podjął kolejną nieudaną próbę zamordowania naczelnika rządu cywilnego Królestwa Polskiego margrabiego Aleksandra Wielopolskiego. Poprzedni zamach miał miejsce tydzień wcześniej, ale zamachowca ujęto po drugiej próbie zabicia Wielopolskiego. Niebawem Jan Rzońca został skazany na karę śmierci. Stracono go wraz z aresztowanym wcześniej współzamachowcem Ludwikiem Ryllem na stokach Cytadeli Warszawskiej 26 sierpnia 1862 r.

Władze Królestwa Polskiego zapowiedziały przeprowadzenie branki, czyli poboru do wojska na zimę 1862/1863 r. Miała ona zostać przeprowadzona na podstawie imiennych list, w odróżnieniu od wcześniejszych, które odbywały się na drodze losowania. Celem władz było wzięcie do wojska carskiego polskiej młodzieży zaangażowanej w działalność patriotyczną.