Był to jeden z podstawowych typów sprzętu artyleryjskiego Wojska Polskiego w okresie międzywojennym. Działo tego typu skonstruowano we Francji w ostatnich latach XIX w. Była to pierwsza w historii szybkostrzelna armata polowa z długim odrzutem lufy. Pracami projektowymi, które doprowadziły do jej powstania kierował major Joseph Albert Deport. W końcu 1897 r. przedstawił on gotowy […]
Polski granatnik wz.36 stanowił broń piechoty przeznaczoną do prowadzenia ognia stromotorowego na dystansie od 100 do 800m. Broń strzelała przy stałym kącie podniesienia, odległość strzału określano poprzez regulację ciśnienia w lufie. Podstawowymi częściami granatnika są: lufa, kadłub, regulator gazowy, rura wydechowa, celownik, trzon zamkowy, przyrząd spustowy, poziomica, stopa oporowa i dwójnóg. Lufa o gładkim przewodzie, […]
Wiek XVII w Europie to istotne przemiany w artylerii, w szczególności dotyczące ujednolicenia wagomiaru i wprowadzenia armat o średniej długości luf tj. 17 – 28 kalibrów. W okresie poprzedzającym przemiany armaty długolufowe, zwane kolubrynami liczyły 33 – 38 kalibrów. Reformy holenderskie w artylerii przeprowadzone na początku XVII wieku wprowadziły cztery rodzaje dział typu kartauna : […]
W czasie powstania warszawskiego by zmniejszyć „głód” broni po stronie polskiej podjęto produkcję kilku rodzajów broni, jednym z nich był moździerz – granatnik wykonany z rury kanalizacyjnej. Powstał on w rusznikarni mieszczącej się na terenie tzw. „Jajczarni” przy ul. Hożej 51 w budynkach Związku Spółdzielni Mleczarskich i Jajczarskich. Twórcą pomysłu inż. Mieczysława Łopuskiego ps. „Konstruktor”. […]