Zwycięstwo Polaków w bitwie pod Lesienicami stoczonej z Tatarami w czasie wojny polsko-tureckiej (1672-1676).

Zwycięstwo Polaków w bitwie pod Lesienicami stoczonej z Tatarami w czasie wojny polsko-tureckiej (1672-1676). Wojska polskie, pod wodzą króla polskiego Jana III Sobieskiego skoncentrowały się pod Lwowem, żeby odeprzeć najazd armii turecko-tatarskiej Ibrahima Szyszmana-paszy. Wódz turecki, zamierzając zlikwidować siły polskie wysłał ok. 10 tys. ordyńców na Lwów. Król Jan III dysponował ok. 6 tys. żołnierzy, z czego połowę stanowiła piechota i dragonia. Dragonami obstawił wyjścia z doliny w okolicach Lesienic. Tatarzy próbowali sforsować pozycje żołnierzy polskich, ale zostali odparci ogniem broni palnej. Chwilową dezorganizację przeciwnika wykorzystał Sobieski, rzucając do ataku jazdę, która w wąskiej dolinie pokonała nieprzyjaciół i zmusiła ich do ucieczki. Bitwa ta pokazała geniusz króla Polski, który nie pozwolił wykorzystać przeciwnikowi przewagi liczebnej i jego manewrowości, zmuszając go do ataku na wybrane przez siebie pozycje.

Skip to content